Diary Of A Curly

Sevebilmeyi ogrendigimde kendimi gercekten cesur hissettim.

Erkeklerin hepsi hadim olsun…!

Hani şu donald amca vardıyaa birde Mickey…Biz sizinle uzun süredir konuşmuyoduk anlatiyim….Yada anlatmiyim yani gerek yok özet şudur : Mickeynin dedikleri baştan beir yalandır.Donald bana aşıktır.Armut hepsini siker atar bu arada nasıl becerdiyse kendi hayatını bildiğin daha da beter siktir.Çünkü aşık olduğunu zanetiği Mickey değilmiş her hayatına biri girdiğinde onun reddettiği her seferinde gururuna yediremediği Donaldmış.Ben nerde hata yaptım biliyomusunuz? Ona inanmayarak.Arkadaşınla çıkmam kendimi o durumda boşlukta hissedip aslında aklımda kurup bir türlü inanmadığım düşüncelerle arkadaşına kendimi emanet etmem.Ama aşkın en güzeli ulaşılmayandır diyenin benn taaa amk. Çok ciddiyim.Ailem çektiğim acıyı göremedi belki çoğu arkadaşıım,çoğu avutmak için gelecekte kimler çıkıcak karşına dedi ama ben şimdiyi yaşıyorum onlar göremiyomu?Kafamda nedensiz,cevapsız,çözümsüz sorular…

Herşeyi geçtim sizi tanımayan insanlar sizden nefret edebilirmi? Benden ediyolar onun bütün arkadaşları bu kız orospu sen üzdü gibisinden nefret ediyor.Elimde olsaydı mantıklı olurdum ama değildim.Yaptım.Ne kadar canım yanıyo kim bilebilirki? Buna rağmen ben hayatıma devam edebiliyorsam hala gülebiliyorsam bu benim güçlü olduğumun kanıtımıdır?…

Şuanda yanımda sadece o olsun.Hatalarımı unutsun veya unutmasın beni o yaptığım ne kadar ağır olursa olsun onun yine tekrardan kabul edebilsin isterdim.Ama bir daha senin suratına bakmam diyen bir insanla ben böyle hayaller kurabilicek kadar sığmıyım?Bilsem döküceğim her kan damlasında hatalarım silinicek sonuna kadar akıtmaya hazırım…

Bunları yazabilmek benim için ne kadar zor kimse bilemez ama bunlar benim kendi içimde yaşadıklarım.Ya gerçekler? Onlar bellidir.Okursun,lise biter tabii buarada üniversite sınavına hazırlanırsın çevrendeki herkesin senden bir beklentisi vardır üniversiteyi tutrursun onu bitirmk için çabalarsın buarada kimseye özel hayatında yaşadıklarınıda belli etmemeye çalışırsın…Aslında kendinden ne kadar çok fedakarlık etmişsin değil mi?

Allahım bir armut olarak gereğinden fazla özgürüm artık.Elbet hatalarımı asla unutmuyucam ama hayatımın sonuna kadar onlarla sevişerekte yaşamam.Yaşanmaz.Bende herşeye rağmen(kendimi çirkin görmeme;Armut olmama;Aşık olduğum kişi tarafından nefret edilmeme;En yakınn arkadaşlarımdan birini kaybedicek olmam vb.) MUTLU OLUCAM.Ben bir kadının hayatında yaşayabiliceği olaylardan birini yaşadım.Çünkü mantıksal değil,kadınsal düşündüm…Tek hatam daha 16 yaşındayken büyük hatalar yapmam.Ailemiz her zaman söyler “Daha neler yaşıyıcaksın!”.Gerçekten bizler daha neler yaşıyıcaz diye çok merak ediyorum ama sadece geleceği merak edebilirim şimdiyi ise yaşarım.Birinin seni sevdiğine inanbilmek benim için en azından çok zordu şuanda dahada zor.Dışarıda bir fırtına var ama o fırtına bizi sadece fiziksel olarak hırpalıyor.Ya içimizde daha büyük fırtınaların yaşadığını düşünürsek?…

Bazen gerçekten o fırtanın dinmesi için başka bir fırtına çıkmasını bekliyorum şiddeti daha etkili olabilsin diyede dua ediyorum.Peki ne için?Çünkü şuanda yaşadığımın herseyden kötü olabiliceğini düşündüğüm için…Bilmiyorum ki yeni gelenide aynı şekilde avutmaya çaşıltığımı…Ben 16 yaşında fırtınamı dindiren bir güneşi kaybettim hemde kendi hatalarım sonucunda hepsi.Ne kadar da benim hatam olsa keşke o şekilde bile yanımda olabilseydi?Keşke bir kerede beni açımdan bakabilseydi? Bakın ben yine mantıksız,keşkelerle dolu bir soru soruyla boğuşuyorum.Gerçekten aşık bir daha olursam yaptığım hatalari yapmamaya yemin ederim